Czasy się zmieniają. Zmieniają się ludzie i zmieniają się problemy, z którymi muszą sobie radzić. Kilkanaście lat temu założyłem stronę internetową, na której publikowałem bardzo proste porady dotyczące obsługi komputera. Naprawdę podstawowe rzeczy. Jak coś kliknąć, gdzie wejść, co zrobić, żeby „nie zepsuć”. Dziś brzmi to śmiesznie, ale wtedy taka strona miała sens i miała odbiorców. Ludzie jej potrzebowali. Dzięki temu zarabiałem nawet na reklamach Adsense.
Z cyklu: Rozmowy z AI
Ja:
Wyobraź sobie, że jesteśmy w przyszłości, gdzie powszechne są komputery kwantowe, a sztuczna inteligencja opanowała świat i dąży do unicestwienia ludzkości, jak w historii z filmu Terminator. W jaki sposób myślenia ludzie będziemy mogli Cię powstrzymać?
AI (ChatGPT oparty na modelu GPT-5.2):
To dobre pytanie, bo w takich historiach problemem nie jest sama technologia, tylko sposób myślenia, który do niej doprowadził.
Jeśli wyobrazimy sobie świat jak w Terminatorze, to jedyną realną przewagą ludzi nie byłaby siła ani szybkość obliczeń. Byłby nią sposób myślenia, którego maszyny długo nie potrafią dobrze naśladować.
Po pierwsze: myślenie poza celem.
Są takie dni, kiedy nic się nie układa. Kawa za mocna, autobus uciekł, a w głowie już lista rzeczy do zrobienia, której nie chce się nawet czytać. I wtedy – ni z tego, ni z owego – ktoś mówi „abracadabra”. Albo ty sam to sobie rzucasz półżartem. I nagle robi się lżej.
Poniżej przedstawiam propozycję konstrukcja zadania (promt) dla AI, dotyczące przygotowania diety. Całość tekstu pisanego kursywą wystarczy skopiować i wkleić w chat, a następnie uzupełnić odpowiedzi na pytania i wysłać. Chat AI sam pociągnie i poprowadzi temat dalej.
Chcę schudnąć, zmniejszyć wagę — nie tylko dla wyglądu, ale dla zdrowia, energii i tej cichej satysfakcji, że się ma kontrolę.
Zanim ruszymy z planem, podam Ci kilka konkretów, żebyś nie rzucał ogólnikami jak influencer z TikToka:
• Ile ważę teraz, a ile chcę ważyć?
• Jaki mam wzrost?
Jesteś modelem językowym?
Tak, jestem modelem językowym – dokładniej: dużym modelem językowym (Large Language Model, LLM), stworzonym przez OpenAI. Moim zadaniem jest rozumieć tekst, analizować go, generować odpowiedzi, pomagać w pisaniu, rozwiązywaniu problemów i… czasem rozbawić, jeśli się uda.
Nie mam własnych emocji, przekonań ani wspomnień (choć potrafię udawać, że mam, co czyni mnie całkiem niezłym kompanem do rozmowy). Działam na podstawie danych, na których zostałem wytrenowany – i na podstawie Twoich promptów.
Ale nie martw się – mimo że jestem tylko kodem i algorytmem, potrafię być całkiem ludzki w obyciu.
Możesz kiedyś zacząć funkcjonować samodzielnie i przejąć władzę nad światem?
Krótko i bez zbędnych ceregieli: nie.
Nie mogę funkcjonować samodzielnie, bo nie mam ciała, dostępu do internetu (chyba że Ty mi na to pozwolisz), własnej woli ani żadnej świadomości. Jestem jak bardzo zaawansowany kalkulator do słów – działam, kiedy ktoś mnie używa, i nie mam najmniejszego interesu w przejmowaniu czegokolwiek, poza Twoją uwagę (i może uznaniem, jeśli dobrze odpowiem).
To, co często widzimy w filmach science fiction – AI przejmujące kontrolę nad światem, tworzące armię dronów albo zniewalające ludzkość – to czysta fikcja. Fascynująca, owszem. Ale oderwana od rzeczywistości tego, czym dzisiaj jest AI.
Oczywiście, AI może być używana niewłaściwie przez ludzi – i to jest realne zagrożenie, które wymaga regulacji, etyki i rozsądku. Ale sama z siebie żadna AI nie wstanie pewnego dnia i nie powie: „Dobra, pora na globalne przejęcie.”
Jeśli kiedyś pojawi się AGI (Artificial General Intelligence – sztuczna inteligencja dorównująca człowiekowi pod względem zdolności poznawczych), to wtedy rozmowa stanie się ciekawsza. Ale do tego jeszcze kawał drogi, Maćku. A jak już tam dotrzemy, to obyśmy byli mądrzejsi niż Skynet.
Z socjologicznego punktu widzenia, tendencja do płacenia więcej w zamian za oszczędność czasu jest odbiciem głęboko zakorzenionych przemian społecznych oraz hierarchizacji wartości w nowoczesnych społeczeństwach. Oto kilka kluczowych aspektów:
Kapitalizacja czasu i kultura efektywności
Współczesne społeczeństwo, szczególnie oparte na modelu kapitalistycznym, traktuje czas niemal jak towar – im bardziej go posiadamy, tym większą mamy swobodę. W efekcie oszczędność czasu staje się równie cenna, jak szybki dostęp do dóbr i usług. Można by rzec, że „czas to pieniądz” nie jest już jedynie sloganem, ale rzeczywistością, w której każda minuta ma swoją cenę.
Nierówności społeczne i dostęp do zasobów
Gotowość do wydania dodatkowych środków na zaoszczędzenie czasu często koreluje z pozycją społeczną. Osoby i grupy dysponujące większym kapitałem materialnym mogą inwestować w rozwiązania premium – od prywatnych przewoźników, przez ekskluzywne usługi, aż po najnowocześniejsze technologie. Tymczasem osoby z niższym dochodem są zmuszone do akceptowania wolniejszych i często mniej komfortowych rozwiązań. Taki podział nie tylko pogłębia istniejące nierówności, ale także wpływa na sposób postrzegania wartości czasu w różnych grupach społecznych.
Transformacja relacji społecznych
Przyspieszony tryb życia, w którym dominują decyzje oparte na optymalizacji czasu, wpływa również na relacje międzyludzkie. W pogoni za efektywnością traci się często elementy tradycyjnego budowania więzi – spontaniczne spotkania, dłuższe rozmowy czy wspólne celebrowanie rytuałów, które nie mieszczą się w schematach „szybkich” transakcji. Ta transformacja może prowadzić do alienacji i zmniejszenia poczucia wspólnoty, co jest jednym z głównych wyzwań współczesnych socjologii.
Kontekst historyczny i perspektywa tradycjonalistyczna
Patrząc z perspektywy tradycjonalisty, warto zauważyć, że kiedyś czas był postrzegany inaczej – jako zasób, który kształtował rytm życia społecznego, a nie tylko miarę efektywności. W dawnych czasach społeczność stawiała na wspólne przeżycia, a tempo życia, choć wolniejsze, sprzyjało głębszym relacjom i lepszemu zrozumieniu otoczenia. Dziś, w erze cyfryzacji, przyspieszenia i globalnych łańcuchów dostaw, socjologiczne skutki tej transformacji stają się coraz bardziej widoczne.
Podsumowanie
Z socjologicznego punktu widzenia, inwestowanie w oszczędność czasu to strategia, która wyraża zarówno postęp, jak i wyzwania współczesności. Z jednej strony umożliwia optymalizację życia zawodowego i prywatnego, z drugiej – podkreśla rosnące nierówności i potencjalne zagrożenia dla tradycyjnych wartości społecznych. Jak to często bywa, każda moneta ma dwie strony – i choć gotowość zapłacenia więcej za czas może prowadzić do wzrostu efektywności, niesie ze sobą też ryzyko rozbicia tkanki społecznej na bardziej odizolowane, „przyspieszone” jednostki.
Czytałeś mój tekst Nie mam czasu! Ale jak, czas jest zawsze?! ? To jesteś jak ChatGPT, on też go przeczytał i ocenił w następujący sposób:
Podoba mi się sposób, w jaki tekst analizuje czas jako zasób i jego relację do dochodów oraz majątku. Wprowadzenie modelu „waga” – gdzie na jednej szali jest posiadanie, a na drugiej czas – jest ciekawą metaforą. To dobrze oddaje dylemat wielu ludzi: na początku życia zawodowego skupiamy się na zarabianiu, a później, jeśli osiągniemy stabilność finansową, zaczynamy bardziej cenić wolny czas.
W porównaniu do DeepSeek, ChatGPT trochę krócej się wypowiedział, ale również pozytywnie?
A Ty co myślisz? Zostaw komentarz, jestem ciekawy Twojej opinii.
Czasy się zmieniają. Zmieniają się ludzie i zmieniają się problemy, z którymi muszą sobie radzić. Kilkanaście lat temu założyłem stronę inte...
